ပိုးပေါက်(နည်းပညာတက္ကသိုလ်-မုံရွာ)

စကားလုံးတွေ စကားလုံးတွေ တောင်မှ မြောက် အရှေ့မှ အနောက် တာဝန်မဲ့စွာ လေဟင်မှာဝေ့ဝဲကာ နစ်မွန်းနေကြပြီ အတွေးတွေ အတွေးတွေ တွေးမယ်လို့ ကြံကာမှ ဆန်မရှိလို့ ညည်းတွားတဲ့ အိမ်ရှင်မအသံ တောင်တောင်အီအီ အတွေးမညီလှပါ စာသားတွေ စားသားတွေ ပေထက်အက္ခရာ မရေးသားခင် ကြွက်ကိုက် ဆေးတံအနားလှန်နဲ့ တစ်ခြမ်းဖဲ့ သူ့အိပ်မက် စကားလုံးတွေရဲ့ ပင်ယံထက်ဆီ အတွေးစိတ်ကူးသန်းများစွာ အောင်မြင်ခြင်း ဘောင်နယ်နမိတ်သို့ တက်လှမ်းကာပန်းဝင့်မယ် ဆင်မြန်းကာ အလှမ်းတင့်မယ်ကြံကာမှ နှုတ်မစောင့်တဲ့ လိပ်တစ်ကောင်ရဲ့ညက ခါးသက်လှချီရဲ့ စကားလုံးတွေ မြင့်ပါစေတော့ အတွေးတွေလည်း ဆင့်ပါစေတော့ စာသားတွေရဲ့ ညဉ့်မနက်တဲ့ အိပ်စက်ခြင်းမှာတော့ စပ်ဖျင်းဖျင်းဖြစ်တဲ့ မျက်စိတွေ နာချေဦးတော့ ရှိစေဦးတော့…………… ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

လူသားထဲက လူသားတစ်ယောက်ပေမို့ သေခြင်းတရား ကို လွန်ဆန်၍ မရသောကြောင့် ကျွန်တော် သေဆုံးခဲ့သော်။ မိဘများအတွက် အထူးတရားပွဲ လုပ်မပေးနိုင်တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါကြောင်းပြောပေးပါ။ ကျွန်တော်သေဆုံးခဲ့သော် သာဝတ္ထိရွာ ပညာရေးအတွက် အထက်တန်းတွဲဖက်ကျောင်း ရရှိအောင်မလုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့တွက် နောင်လာနောင်သားများ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်သေဆုံးသွားသော်။ လူငယ့်အားမာန်စာကြည့်တိုက်အတွက် ကွန်ပျူတာခန်းမ ဖန်တီးမပေးနိုင်သည့်အတွက် နောင်လာနောင်သားများ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်သေဆုံးသွားသော်။ မပြီးပြတ်သေးသော သံသရာစက်ဝန်းမှာ တစ်စွန်းတစ်စ ငြိမိသော သံယောဇဉ်တို့သည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် အလွမ်းနာကျ ဒုက္ခသည်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော်သေဆုံးသွားသော် မိတ်ဆွေ သူငယ်ချင်းများ ထံသို့ လွတ်ဆွတ်သတိရကြောင်း အမြဲ ကျေးဇူးတင်နေကြောင်း ထာဝရ နားခိုခြင်းမှာ ရှက်ရွံ့နေကြောင်း ကဗ္ဗည်းထိုးပေးပါ။ ပိုးပေါက်(သာဝတ္ထိ) ဧပြီလ ၈ ရက် ၂၀၁၇။

ကျွန်တော်တို့ မွေးနေ့ကို မှတ်သားကြသည်။ ကျင်းပကြသည်။ သေနေ့ကိုကား မသိရသေး။ မွေးချိန်ကို သိရသည်။ အသက်ရွယ် အချိန်အခါကိုသိကြသည်။ သေချိန်ကိုကား မသိရသေး။ မွေးရပ်မြေမှာ အဖေ အမေကို ဦးထိပ်ပန်ဆင်လျှက် သေရပ်မြေမှာ အိုအဘယ်သို့သော အချင်းအရာဖြင့် ပျိုမျစ်ခြင်းမှာ တင့်တယ်ပေမယ့် အိုမင်းခြင်းမှာ မလွန်နိုင်သေး။ ခေတ်မီတိုးတက်ခြင်းဟာ ဘဝအတွက် ကူထောက်ပေမယ့် သေဆုံးခြင်းမှာ မီးမမွှေးနိုင်သေး။ သေနေ့၊သေချိန်၊သေမြေ ထိုထွေထွေ လိုအင်တွေ ဆန္ဒတွေ ဘယတွေ ပေါများချိန် နောက်ဆံမတင်း သေမင်းခေါ်ရာ။ အဘယ်နေရာ မရွေး ကင်းလွတ်ဝေးသို့ ကြည်ကြည်သာသာ လိုက်ခဲ့ကြပါ။ သေမင်းလက်တွင်းတို့သာ...... ပိုးပေါက်(သာဝတ္ထိ) ဧပြီလ ၈ ရက် ၂၀၁၇။

လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေပါ။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေပါ။ မောင့်ကို သတိရချိန်တွေ မလွန်ပါစေနဲ့။ #ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

ဝါးလုံးကြမ်းခင်းတဲ့ အိပ်ယာလေး ဘယ်သူသိမှာလဲ။ ညပေါင်းများစွာ အိပ်စက်ခဲ့တယ်။ ခိုးလိုးခုလု အိပ်ယာလေးကို သတိရနေတုန်းးးး တပတ်နွမ်း တွန့်ကြေနေတဲ့ တိုက်ပုံ အင်ကျီလေး ဟန်ပါပါဝတ် မီးကြွေ မဖိ တဲ့ နေရာတိုင်းက ပါးစပ်တိုင်းကို ဟစေ ကစေတယ်။ မပြည့်စုံတဲ့ မိသားစု ထမင်းဝိုင်း ကြယ်စုံမှ ထမင်းစားရတာ ဘာဆန်းလဲ။ စောစော စားဖို့ မနိုင်တနိုင်ချက်တဲ့ ထမင်းအိုးလဲ ကျကွဲပေါင်း ပျော့ပြဲ ပေါင်းများပြီ။ အရသာ သိန်းသောင်းမက ထွဋ်မြတ်တဲ့  လမ်းဘေး အကြော်နဲ့ လမ်းဘေး လက်သုပ် ငယ်ချစ်ဦးလိုပဲ ရင်ထဲစွဲတုန်း။ အတိတ်ဟာ အတိတ်ပဲ အတိတ်ဟာ ပြည်ဖုံးကားမချဘူး။ အတိတ်ကို ပြန်လည် မတူးစွပါဘူး။ အတိတ်ဟာ ကိုယ်လျှောက်ခဲ့လမ်း။ အတိတ်ကို ရဲရဲရင်ဆိုင်ဆန်းပါဘူး။ ဘာမဟုတ်တဲ့ အတ္တလောက်နဲ့။ လောကဝတ် လူကျင့်ဝတ်ကို ပရမ်းပတာ ဆွဲမရမ်းဆန်းပါနဲ့။ #ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

နီးခြင်း ဝေးခြင်း စိတ်ကျေနပ်ဖို့ မကောင်းတဲ့ ဆေးတံပျို သောက်ရသလို ငါ ဖန်ရှရှ နေလေရဲ့။ အိပ်ခြင်း မအိပ်ခြင်းမှာ နိုးတစ်ဝက် ထပျက်တဲ့ အိပ်မက်မှာ အရံကာ ရေချိုး ခြေဆေးကြလေရဲ့။ ပြန်မယ် မပြန်ဘူး။ ခရီးဦး တစ်ထောက် နေစောင်းချိန် မလွန်မီ ငါ့ကို အနွေးဓာတ်ပြန်ပို့ပေးပါ။ လေပြေတွေ လာမယ်။ လေကြမ်းတွေ လာမယ်။ စိတ်တံခါးကို ပိတ် နေဝင်မယ်။ အိပ်တန်းတက်မယ်။ မနက်ဖြန် အတွက် ခွန်းအားတွေ ထပ်တိုးမယ်။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၇ ဧပြီလ ၂၄ ရက်။

မင့်ဟာလက်ဗလာ ငါ့ဟာ လက်အသာ မင့်ဟာ ဂန္တဝင် ငါ့ဟာ ခေတ်ပေါ် မင့်ဟာ သန့်ရှင်း ငါ့ဟာ တည်မြဲ မင့်ဟာ အလံနီ ငါ့ဟာ အလံဖြု မင့်ဟာ...... ငါ့ဟာ........ ကွဲနေတဲ့ ကဗျာ။ ပိုးပေါက်(သာဝတ္ထိ) နည်ပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

#အပေါ်လဲ မကြည့်နဲ့ အောက်လဲ မကြည့်နဲ့ ရှေ့တည့်တည့်ကြည့် လမ်းမှန်ရင် ရောက်လိမ့်မယ် သူများတွေလို သူများတွေလို မပြောပါနဲ့  သူများဆိုကတည်းက  ကိုယ်မှ မဟုတ်တာ ကိုယ့်အလုပ် ကိုယ်လုပ်ပါ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၆ ခုနှစ် မေလ ၃ ရက်။

ဘေးနားမှာ မောင် မရှိတော့တဲ့ခါ ကြယ်ရောင်တွေကြည့်ပြီးပျော်လိုက်ပါ။ လရောင်နဲ့အတူ အေးချမ်းလိုက်ပါ။ မပူဆွေးပါနဲ့ မငိုကြွေးပါနဲ့ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်းသွားပါ။ နောက်ပြန် မကြည့်ပါနဲ့။ လမင်းကြီးဟာ မင်းအတွက် အဖော်မွန်ပါ။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ် မုံရွာ ၁၆ ၁၀ ၂၀၁၆

#စကားလုံးတွေနဲ့တင်စားဖို့ မလုံလောက်တဲ့ အာရုံခံစနစ်တစ်ခုပါ။ သတိရရင် မောင့်ဆီပြန်လာပါ။ #PoePauk နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

ရောင်စုံကတဲ့ အတ္တတွေ လရောင်ကိုပဲလင်းထိန်ခဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းကိုလွန်းတင်ဖို့ အတောင်မစုံတဲ့ ငှက်တွေကြားမှာ ခံစားချက်ကို သီကျူးတဲ့ ဥသြလေးကိုပဲ လွမ်းမိတယ် ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

စာပေချစ်သူစာချစ်သူများ စာပေကိုဖတ်သိဉာဏ်ထက်လို့ ဖတ်ခြင်းအခါခါထိုထိုစာကို ပြန်ကာအပ်ပါတောင်းပန်ပါ၏ ။ စာကြည့်တိုက်ဟာတည်မြဲဖို့ရာ စာရှုသူကပထမ စည်းကမ်းရှိပါ တို့ပြည်ရွာက ကူညီပါမှတော်ကာကျ၏။ ဖျက်လို့ဖျက်စီးပျက်စီးလည်း ဘယ်သူမနာကိုယ်သာနာ၏ ထိုထိုအခါ ထိုပြည်ရွာမှာအသိဉာဏ်နည်း ဆန်နှင့်ဆန်ကွဲ မကွဲ၍သာရှိပါမည်၏။ ရွာ၏သမိုင်းမရိုင်းစေဖို့ သမိုင်းတွင်ရာဤသာဝတ်မြေမှာ ကူကာဖာထေး မြင့်မားရေးမို့ လူတိုင်းကိုယ်စီစည်းကမ်းရှိရမည်။ သို့ပြည်အခါ တို့ပြည်ရွာမှာ အသိဉာဏ်တိုးပွားထိုခွန်အားဖြင့် မိဘမေတ္တာဆပ်စေလိုပါ သာသနာရောင်ဝါ ထွန်းကားလိုပါ ဆန်ရေစပါးပွားများလိုပါ ဤအသိဉာဏ်ဟာစာကြည့်တိုက်ရဲ့မေတ္တာစကားပါ ပိုးပေါက် (နည်းပညာတက္ကသိုလ်၊မုံရွာ) စစ်ကိုင်းတိုင်း၊ရွှေဘိုခရိုင်၊ ခင်ဦးမြို့နယ်၊သာဝတ္ထိရွာ လူငယ့်အားမာန်စာကြည့်တိုက်အတွက်

နေရောင်ခြည်နွေးနွေးလေးက အာ့ရုဏ်ဦးမနက်ခင်းကို ခိုတွဲနေပြီ။ သူတို့လေးနဲ့အတူ ရွေ့ပြောင်းသွားသော လူအုပ်စုများက ကျွန်တော်မြင်ကွင်းမှာ ရှုမငြီးအောင် လှပနေတယ်။ ကျောင်းဖယ်ရီကားတွေက ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေကို ချသွားလိုက် တရွေ့ရွေ့ပျောက်သွားလိုက်ပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ကျောင်းကကျောင်းသားကျောင်းသူ တွေဟာ အပေါ်ကအဖြူရောင်လွင်လွင်လေး၊အောက်ပိုင်းကနက်ပြာရောင်ရင့်ရင့်နဲ့ဟာ လိုက်ဖက်စွာ အတွဲညီလှပါပေတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့အေးအေးဆေးဆေးပဲ ကော်ဖီကို အရသာခံ  သောက်နေပါတယ် ။ ဆေးပေါ့လိပ်ကလေး လက်ကြားညှပ်ကာ ကျောင်းသားဘဝကို  အပြည့်အဝခံစားလျက်….။ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ ကနည်းပညာတက္ကသိုလ်ကျောင်းရှေ့ က ကဖေးဆိုင် မှာဆုံနေကြ၊လေပေါနေကြပေါ့။ ဒီနေ့ သူငယ်ချင်းတွေက အတန်းစော သွားကြတော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ကြောင်ကြောင်တောင်တောင် နဲ့ ကျန်နေခဲ့တယ်၊၊ ဆိုင်ထဲမှာ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ လည်းသိပ်မကျန်တော့တဲ့အချိန် ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့ကျောင်းသားကြီး တစ်ယောက်ဆိုင်ထဲကို ဝင်လာခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်လည်း သူက ပျာပျာနဲ့ဝင်လာတာ ဆိုတော့ နည်းနည်းလေး သတိထားကြည့်မိလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်နဲ့ ခင်တော့ မခင်ဘူး။ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ကျောင်းက အကြီးတန်းတွေက လူဦးရေနည်းတော...

ခေါင်းပေါင်းစတွေ အလှ တောင်ရှည်တွေ တဖွဖွနဲ့ နိုင်အောင်ကမဲ့ ဇာတ်မင်းသားတွေကွဲ့ ဇာတ်ရှုးနဲ့ပွဲငတ်  ရှိရှိသမျှ ကညာအလှနဲ့ မူနွဲ့နွဲ့သံ်နှောင်း ခြေတော်ဆင်းသတင်းနဲ့တင်ပေါ်မလာ အော်ပါဆော်ပါဟဲ့ ဒိုးပတ်ဝိုင်း သံစဉ်တွေ တကွီကွီ ဟိုမည်ဒီမည် မာန်ပါပါ အသံသာသာ ကပြဟန်နော့ လေချိုသွေး မနောအေးတဲ့ တို့သွေးတွေ အမုန်းဆိုချိုနဲ့လား မသိခဲ့ပါအေတို့ရေ ကဲပါလေ ဇာတ်သဘောမို့ အသောလေးတွေ ဖွင့်ကာဆိုခဲ့ကိုယ်တော်ချောရယ် အပြောလည်း ဟန်သကွဲ့ အနှောလေးလည်း ကျန်သကွဲ့ ကြယ်တွေအစုံစုံ အလုံပိတ်ဇာတ်ပွဲက လုပ်ပွဲဟဲ့ လေညုင်းဆော်တော့ အော်သာအော် ရင်ပူမြဲမို့ ကောင်းတဲ့ဇာတ်ပွဲ တောင်ရှည်ငနဲ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသို်လ်(မုံရွာ)

ထွက်လေ နဲ့ စတဲ့ ဘဝ ဟာလေ ဘကုံး နဲ့ ဝ လုံး မပြီ   ပြင်ကတည်းက  ရုန်းကန်ခြင်း နှင့် လည်ပင်းဖက်ခဲ့လေလား။ လိုအင်မပြည့်ဝတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ကြာဖြူတစ်ပွင့် ကလေးက ကလေးပဲ မို့  ကလေး အတွေး နဲ့ ကလေး အရေးပဲ တောင်းဆိုပါသတဲ့ ။ တုန့်ပြန်ခြင်းမှာ အချိန်လိုအပ်ပါတယ်။ အလယ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက် ကိုယ်ပိုင် ဘောလုံးလေးတစ်လုံး ဝယ်နိုင်ရေးဟာ  သူ့အတွက် မဟာအရေးပါ။  တက္ကသိုလ်ရောက်မှ ဘောလုံးဝယ်ပေးခြင်းဟာ နှောင်းသွားခဲ့ တဲ့ ရလဒ်တစ်ခု အမှတ်တစ်ခု အဖြစ်သာ။ လိုအပ်မှုတွေ များနေခြင်း တောင်းဆိုမှုတွေ များနေခြင်း မရရှိခြင်းတွေ များနေခြင်း က လိုအင်ဆန္ဒတွေရှိန်မြင့်ကုန်သတဲ့ လား ? မရမှန်းမသိတော့ အခြေအနေသိကုန်သလို ရင့်ကျက်ကုန်လေသလား ? ဒါဟာ အချိန်လွန်တဲ့ သစ်သီးတစ်လုံးပဲ အချိန်လွန်တဲ့ ပန်းတစ်ပွင့်ပဲ ? လက်ခလယ် နဲ့ လက်မ ပွတ်တိုက်ခြင်းဟာ အသံထွက်သတဲ့လား ဒီကောင်မသိလို့ လောင်းကြေးထပ်မိတယ်။ ဒီမျဉ်းသေဟာလည်း ထမင်းရည်စည်းလိုပါပဲ. ပွတ်ရှမှုတိုင်းဟာ နာကျဉ် ခြင်း ကြေကွဲခြင်းဆို တောင်မီးလောင်မှုမှာလည်း သားကာင်းတွေ နာကျဉ် နေဦးမှာပဲ ထွက်သက်မတိုင်ခင်မှာ တရားသဖြင့် ကြည်နှုးနိုင်ဖို့ ဆိုတာ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်စွာ ခံစား...

ဒီနွေ အပူချိန်ပြင်းတယ် မမျှော်လင့်တဲ့ တံလျှပ်တွေ လျှပ်စီးလက်တယ် ဖိနပ်မပါလို့အပြစ်တင်မယ် ရေဗူးမပါလို့ဘေးထုတ်ထားတယ် ဟုတ်တယ်ဘဝတစ်ခုက တံတွေးတစ်စက်ဟာမိုးပေါက်လို့မှတ်တယ် မျက်လုံးတွေဖွင့်မထားဘူး ရယ်မောလိုသူတွေအတွက် လူရွှင်တော်လုပ်မယ် အသိတရားကြီးမြင့်သူတွေအတွက် နွေရာသီမှာမိုးများတယ်လို့အရှုးလုပ်ခံမယ် အိပ်မက်တစ်စကကင်ဆာ ရောဂါကြီးမှဘေးမတီးချင်ဘူး မသတီစရာဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ် နတ်သံနှောတဲ့တေးသွားတစ်ကွက်အတွက် အများဆိုလို့လိုက်မကနိုင်ဘူး လက်မချိုးနိုင်ချင်နေပါတော့ ခေါင်းမော့ပြီးတံတွေးထွေးခံလိုက်မယ် ပိုးပေါက်  နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

ရွှေဘိုမြောက်ခြမ်း မြေလတ်နားမှာ ယာမြေလယ်လုပ် စိုက်ပျိုးထုတ်ခဲ့ ရွှေရောင်လွှမ်းတဲ့ ဝါရွှေစပါးနဲ့ နိုင်ငံဝင်ငွေ ရှာဖွေနေခဲ့ ပြောင်ပြောင်ဝင်းဝင်း ရွှေအဆင်းပြည့် ကြည်ညိုဖွယ်ရာ စေတီသာနဲ့ ဂုဏ်တင့်ဂုဏ်ဆင့် ဂုဏ်မြင့်နေမြဲပါ ကူးသန်းသွားလာ ဆက်သွယ်ရေးမှာ ကွန်ကရစ်လမ်း ခြောက်ပေလမ်းနဲ့ ထောက်ကူပြု ကျေးရွာစုဖြင့် ကူကာစုရုံး ပြုပြင်ဆဲပါ ပညာတန်ဆောင် အလင်းရောင်က ကွယ်မှိန်ဖျောက်တောက် မူလွန်လောက်နဲ့ မတင့်တယ် ရွာကျယ်ကျယ်မှာ ဖွက်ငယ်ကထ သွင်ပန်းပြင်ဆင် ရုပ်ဆင်းအင်က ပြောင်လက်လှပ ဝမ်းသာကြနဲ့ ဂုဏ်ယူကြပါ တို့ကျေးရွာဟဲ့ ပြောသာပြောနေ ခပ်တွေတွေကြီး အတွင်းမှာပုတ် စုတ်နေတဲ့အရာ ပညာသာလျှင် အဓိက ပိန်းမနေကြနဲ့ တို့တစ်တွေ တောင်းကြဆိုကြ ပညာရေးသာအဓိက…….. ပိုးပေါက်(ရွှေထိမြေ) နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

လာတော့ လမ်းကြောင်း ပြန်တော့ အခေါင်းး လာတော့ ပက်လက် ပြန်တော့ ပက်လက် စမှတ် ဆုံးမှတ် တူနေရော့သလားး။ ကလေးအရွယ် မှောက်လျက် ငုတ်တုတ် တတောက် တောက် ဖေဖေမေမေ ပျော်တာပေါ့။ လူကြီးအရွယ် ယိုင်နဲ့နဲ့တော့ ဒုတ် နဲ့ လျှောက် တတောက် တောက် နဲ့ လျှောက် ပက်လက်လက် နဲ့ လောက အနားသတ်ကိုရောက် သားသမီး မျက်ရည် တစ်တောက်တောက်။ လူ့လောကထဲ ရောက်တော့ ကြိုဆိုပါတယ် ကလေးရယ်။ လူကဲ ခတ်ပါတယ်။ လက်ဆောင်များနဲ့ ကြိုဆိုတာ မင်္ဂလာအရှိဆုံးချိန်ပါ။ သားချောပဲ သမီးချောပဲ ဘယ်လိုမျက်လုံးနဲ့ ကြည့်တာလဲ မသိပါပဲ ချီးကျူး သံ နဲ့ ကျေနပ်ဆဲ လူ့လောကထဲက ထွက်မယ်ဆိုတော့ ဟိုမိတ်ဆွေ လာနှုတ်ဆက် ဒီမိတ်ဆွေလာ နှုတ်ဆက် ဟေ့ မင်းဟာ တို့ရဲ့ အကောင်းဆုံးမိတ်ဆွေပါကွာ အကောင်းတစ်ကာ အကောင်းတွေ ပြောရင်း အတိတ်ဟောင်းကို တူးဆွကြ သို့ပေမယ့် ခင်ဗျားတို့ ကို နှုတ်မဆက်နိုင်တော့ပါဘူးး။ တစ်ခေါက်တစ်ခါ သံသရာတစ်ကွေ့ ဆုံတွေ့ကြမယ်ဆိုရင် အရင်လို သံယောဇဉ်ဟောင်းတွေ ပြန်နွေး လို့ ရကောင်းပါရဲ့ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၉ ဇွန်လ ၁၀ရက်။

ရပ်ရတာကလည်း ကိုယ်ပါပဲ ရပ်နေတာကလည်း ကိုယ်ပါပဲ ရပ်ရတာကလည်း ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ် ရပ်နေတာ ရပ်ခဲ့တာလည်း ကိုယ်ခြေထောက်ပေါ် နှစ်နာရီ နီးနီး ရပ်လိုက်ရတော့  ကိုယ်ခြေထောက် နဲ့ ကိုယ် ကို မသထာချင်တော့ဘူးး ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၉ ဇွန်လ ၁၀ ရက်

မျှော်လင့်ချက်များစွာ ယုံကြည်ချက်မြင့်မားစွာ ဘဝရဲ့တစ်ထောင့်တစ်နေရာမှာ ခိုနားအိပ်စက်ဖို့။ ဘယ်မလဲ အပြာရောင် နှုးညံ့မှုတွေ အဆုံးအစမရှိ ညစ်ထေးနေတဲ့အတ္တတွေ တစ်စပြီးတစ်စ ရှောင်လို့မရတဲ့ညတွေမှာ ပြန်ပြီး မှိန်းမော ရစ်မူးခဲ့ကြတယ်။ တစ်ချိန်ကဆို စံပယ်လည်းဖြူစင်ခဲ့သလို ရောင်နီဦးလည်း ဝင်းပခဲ့တယ်။ ခဏခဏထတောက်တတ်တဲ့မီးတစ်စကြောင့် စိတ်တွေလည်း မီးခိုးရောင်ပြောင်းကုန်ကြပြီ။ မလာနဲ့ မလာပါနဲ့ သူငယ်ချင်း ဟန်လုပ်ပြီး အရောင်တွေတင်နေကြတယ် ပန်းတိုင် ရေးခြယ်မှုမှာ အပူတွေပါနေမယ် အရောင်မှိုင်းမှိုင်းတွေပါနေတယ်။ တကယ့်အစစ်အမှန်က ဘယ်မှာခိုနားနေတာလဲ ခေါ်လိုက်ပါ လာခဲ့ပါဦး လာခဲ့ပါဦး မိတ်ဆွေတွေဖြစ်ခွင့် တစ်ညလောက်တော့ကုန်ဆုံးပါရစေ အရောင်တွေတော့ ခဏလောက်ထားခဲ့ပေးပါ မင်းနဲ့တို့နဲ့က တကယ့်သူငယ်ချင်းမိတ်ဆွေတွေပါ ခဏလောက်ပြန်ကြည့်ပေးပါ တို့ကိုမှတ်မိသေးလား ဟင့်အင်း မင်းမယုံကြည်ရင် မလာခဲ့ပါနဲ့ အရောင်ရှိမှအရောဝင်မယ်ဆိုရင်တော့............ တို့တစ်တွေက အရောင်မရှိတဲ့မြို့မှာခိုနားနေတယ် ဆယ်စုနှစ်အတွင်း သမိုင်းတွေရေးထိုးခဲ့ကြတယ် ကလေးဘဝတုန်းက မင်းဟာတို့ရဲ့အကောင်းဆုံးသူငယ်ချင်းပါ စကားလုံးတွေပဲကျန်ခဲ့တော့မှာလား။ ယုံကြည်မှုတွေ အောင်မြင်မှုတွေ ...

ကျွန်တော်ရဲ့ အသက် expire date ကျွန်တော်မသိ။ မုန့်တစ်ခု ဝယ်လျှင် expire ကို ကြည့်ကြသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ရော expire ဘယ်လောက်ပါလိမ့်။  မျှော်လင့်ချက်ဟူသည် ရင်ခုန်ဖို့ကောင်းသည်။ စောင့်ဆိုင်းနေရချိန်သည် ရှည်ကြာလွန်းသည်။ ကျွန်တော်ဖို့ မိတ်ဆွေသည် တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တစ်ပါးပင်။ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် လက်ထဲက လွှတ်လိုက်တဲ့ နယ်ရုပ်တစ်ကောင်လို ပြန်မခုန်နိုင်သေးခင် ဘာမဆို။ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေ ကျွန်တော်တို့ ကုန်ဆုံသွားတဲ့အချိန်တွေကို မေ့ပစ်လိုက်ကြတယ်။ တစ်လှမ်း နဲ့ တစ်လှမ်းကြားမှာ သတိကြီးစွာဖြင့် ပန်းတိုင်မှာ ဆုံကြရအောင်ပါ။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၉ ဇူလိုင် ၁၇ ရက်။

ဆရာဟူသည် သက္ကတစကား ''အာစာရ'' မှ ဆင်းသက် လာသည်ဟု တစ်နည်း ဆရာဟူသည် ''အာစရိယ'' ဟူသော ပါဠိဘာသာမှ ဆင်းသက်လာ သည်ဟု တစ်နည်း ဆရာဟူသည် ''ဆာယာ''ဟူသော ပါဠိစကားမှ ဆင်းသက် လာသည်ဟု တစ်နည်း ဆရာဟူသည် = ''ဆ'' ဟူသည် ချိန်ချိန်ဆဆ နှိုင်းနှိုင်းဆဆပြုတတ်သူ ''ရာ'' ဟူသည် အရာခပ်သိမ်းအရာအားလုံး...။ ထို့ကြောင့် ''ဆရာ..ဟူသည် အရာခပ်သိမ်း အရာအားလုံး ချင့်ချင့်ချိန်ချိန် နှိုင်းနှိုင်းဆဆ ပြုမူလုပ်ကိုင်တတ်သူ'' ဟူ၍ တစ်နည်း အမျိုးမျိုးအဖုံဖုံ ဖွင့်ဆိုကြပါသည်။ ဆရာများတွင် သင်ဆရာ(မုတာစရိယ)၊ မြင်ဆရာ(ဒိဋ္ဌာစရိယ)၊ ကြား ဆရာ(သုတာစရိယ) ဟူ၍ ဆရာသုံးမျိုးရှိကြောင်း သိမြင်မှတ်သားရသည်။ လောကနိယာမ တွင် အကောင်းအဆိုး အကြောင်းအကျိုး ဒွန်တွဲ နေပြန်ပါသည်။ အလင်း အမှောင် ၊ အဖြူ အမည်း ၊ အချို အခါး ၊ အချစ် အမုန်း အစသဖြင့် ဆန့်ကျင်ဖက် အရာများ အတူယှဉ်တွဲနေလျက် ရှိကြပါသည်။ ဆရာကောင်းဖြင့် တွေ့ဆုံ ပညာဆည်းပူးးပြီး ဘဝကောင်းဖြင့် နေထိုင်သွားနိုင်ကြသူများ ရှိကြသလို တစ်ဖက်တွင်လည် ဆရာဆိုး များဖြင့် တွေ့ပြီး ဘဝပျက်သွားသူများလည်း ရှိနေပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အင်မ...

အကြောင်းမတိုက်ဆိုင်ရင် လူချင်းထိပ်တိုက် တွေ့တောင် သူငယ်ချင်း မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ (သူငယ်ချင်း ဖြစ် မိတ်ဆွေ ဖြစ်သူများကို တန်ဖိုးထားပါ) သူငယ်ချင်းဖြစ်ကြတယ် မိတ်ဆွေ ဖြစ်ကြတယ်ဆိုတာကလည်း အခါတစ်ပါးမှာ တူတူ ကုသိုလ်ပြု  အကြောင်းတိုက်ဆိုင်ခဲ့ကြလို့ဖြစ်မယ်။ အကြောင်းမဆုံတော့ ဆုံရန်အကြောင်းမရှိ လမ်းခွဲ ကြတဲ့အခါ ခံနိုင်ရည် ရှိဖို့လိုပါမယ်။ ဆုံဖို့မွေးဖွားလာကြ လူ့လောကထဲ ရောက်လာကြပြီး လမ်းခွဲဖို့ ဖြစ်လာတဲ့အခါ လောက​ြီးထဲက နှုတ်ဆက်သွားကြပါတယ်။ ကံဆိုးတယ် ဆိုတာကလည်း ကံကောင်းခြင်း ဖြစ်လာနိုင်သလို။ ကံကောင်းတယ် ဆိုတာကလည်း ကံဆိုးခြင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဖြစ်လာတဲ့ လောကဓံ ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင်ကြိုးစားရင်း အတတ်နိုင်ဆုံး အကောင်းဖြင့် လက်ပြ နှုတ်ဆက်နိုင်ပါစေ။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) 

လှည်းစီးပြီး မြင်းလောက်တော့ မမြန်ချင်နဲ့လေ ကိုယ်ရွေးတာ ကိုယ့်လမ်းပဲ။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ)

ထွက်သက် နဲ့ စ တဲ့ မိုင်ရှည်ခရီး မှာ မိမိကိုယ်တိုင်ပဲ မောင်းချင်ချင် မမောင်းချင်ချင် ရပ်တန့်လို့ မရတာကတော့ အချိန်ရထားပါ။ ဥသြဆွဲ လို့ လန့်နိုးခဲ့တယ်။ အသက် သုံးဆယ်ဆိုတဲ့ ဘူတာကို ငါရောက်နေတယ်။ လာခဲ့တဲ့ လမ်းကို ကြည့်တယ်။ ရပ်နေတဲ့ ဘူတာကို ကြည့်တယ်။ ဟိုး သွားရမယ့် ခရီးလမ်းကို ကြည့်တယ်။ ၂၈ ဘူတာ မှာ ခရီးသည် မိန်းမငယ်တစ်ယောက် သူလည်း ကျွန်တော်ကို ကြည့်နေသလို ကျွန်တော်လည်း သူ့ကို ကြည့်နေတယ်။ သူမသည် ကျွန်တော့ နံရိုးတစ်ချောင်း။ စထွက်ခဲ့တဲ့ ဘူတာရုံကြီးကို သတိရတယ်။ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ကြား ဘူတာတွေ သတိရတယ်။ ၃၁ ဘူတာ ကို မျှော်လင့်နေတယ်။ဘာတွေ ထူးခြားလာမလဲ? ရာသီ သုံးခု ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့ နောက် နွေ၊မိုး၊ဆောင်း တစ်ရာသီ နှစ်ပတ်လည်ပြီးနောက် နောက်တစ်ရာသီ ဒီဆောင်းမကုန်ခင် ငါတို့ ထမင်းထုတ်လေးဖြည်စားကြတာပေါ့ နောက် ဘူတာ ကို ခရီးဆက်ရင်း အချိန်တွေလည်း လည်ပတ်နေတဲ့ သံသရာ ခရီးသွားတွေအကြောင်း ရယ်ရယ်မောမော အတင်းတုပ်ကြတာပေါ့။ ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၁၉ ဇန်နဝါရီလ ၁၈ ရက်။

အူဝဲလို့ စတင်အော်သည့်နေ့မှာပဲ အမေ့လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လောကအလယ်မှာ မသိနားမလည်စွာဖြင့် ခြေစုံရပ်ခဲ့ရတယ် သေးစိုနေတဲ့ အဝတ်ပေတွေလည်း အမေပဲ လဲပေးခဲ့ရတယ် အချိန်မတော် တရေးနိုး ဗိုက်ဆာ လို့ ငိုပြန်ရင်လည်း အမေပဲ နို့ချိုတိုက်ကျွေးခဲ့ရတယ် ရေဆာလို့ အော်ပြန်ရင်လည်း အမေ့ လက်ပဲ ဖြစ်နေရပြန်တယ် ဘာကြောင့် အဖေ့လက်မဖြစ်တာလဲ ငါ့အဖေ......ဘယ်မှာလဲ? သွားငုတ်တုတ် လူငုတ်တုတ်အရွယ် တီတီတာတာ ချစ်တေးကျူနေတာ ပြုံးပန်းတစ်ထောင်ပွင့်ဝေသော မျက်နှာထားဖြင့် လောကထဲကို သတ္တိ ရှိရှိ လျှောက်လှမ်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်နေတာ သမီးအမေ တဗိုင်းဗိုင်း လှဲကျသွားလို့ အမြန်ပြေးလာထူတာ အမေ မလျှော့သော ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းဖို့ ခွန်အားတွေပေးနေတာ သမီးလေး အမေ အမေ အမေတစ်ယောက်ထဲလား? ဆင်ကြီးလုပ်တမ်းကစားဖို့ သမီးအဖေ ဘယ်မှာလဲ? လက်မောင်းကို ခိုတွဲစီးကစားဖို့ သမီးအဖေ ဘယ်မှာလဲ? သူငယ်ချင်းတွေလို အဖေ့ပုခုံးထက်ကနေ လောကကြီးကို အန်တုရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်မှာလဲ သမီးအဖေပုခုံး ပထမဆုံးကျောင်းတက်ရက်မှာ မိသားစုစုံလင်စွာ ကျောင်းလာအပ်တဲ့ ပျော်ရွှင်ဖွယ် မိသားစုလေးမြင်တော့ တိတ်တခိုး ဆုတောင်းမိတာ သမီးလဲ မိစုံဖစုံ နေချင်လိုက်တာ ဒါဖြင့် သမီးလေးအဖေ ဘယ်မှာလဲ? သမီးအမေ့ လက်ကို ကို...

“နှစ်တွေ အလီလီပြောင်း ရွက်ဟောင်း ကြွေလို့ ရွက်သစ်ဝေလည်း ခိုင်မာတဲ့ အတွေး ကလေးနှင့် ဆီးကြို လက်ပြလည်း မင်းမငို အဟောင်းတွေပစ်မြဲ မနှစ်မခဲ ချစ်ဆဲပါ အမိတက္ကသိုလ်" နှစ် သက္ကရာဇ်တွေ ပြောင်း သွားပေမယ့့်လည်း ကျောင်းသား ကျောင်းသူတို့ မည်သည် မိခင် တက္ကသိုလ်ကို မဆို နည်းလမ်းအသွယ်သွယ်ဖြင့် လွမ်းဆွတ်ကြပေလိမ့်မည်။ တက္ကသိုလ်သက်တမ်း နောက်ဆုံးနှစ်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုပြီးသွားပေမည့်လည်း ကျောင်းတော်ကြီးကိုပဲ မခွဲနိုင်သလိုလို ဂိတ်တဲစောင့် ဦးလေးကိုပဲ လွမ်းသလိုလို ကျောင်းပြေးခဲ့တာကိုပဲ လွမ်းသလိုလို ကျောင်းကန်တင်းမှာ အကြွေးစာရင်းပဲ ကျန်သလိုလို ငယ်ချစ်ကိုပဲ တမ်းတ သတိရနေသလို ခံစားချက် လွမ်းဆွတ်ချက် အချက်ပေါင်းများစွာဖြင့် ကျောင်းသားကျောင်းသူကြီးများသည် ကျောင်းပုရဝဏ်ကြီးနှင့်အတူ အမိတက္ကသိုလ်ကြီးကို နှုတ်ဆက်ဖို့ ပြင်နေကြလေပြီ။ ပညာသင်နှစ်ပြီးဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးနှစ်ကျောင်းသားကျောင်းသူများ ကျောင်းတော်ကြီကို စွန့်ခွာ အလုပ်ခွင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဟန်ပြင် နေကြသလို ကျောင်းသားကျောင်းသူသစ် လေးများသည်လည်း ကျောင်းတော်ကြီးဖြင့် မရင်းနှီးဟန် စိမ်းသက်သက်အထက်တန်းကျောင်းသူပုံစံဖြင့် ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။ နှုတ်ဆက်သူများ အသစ်ရောက်လ...

စမ်းသပ်ခြင်းလော လွတ်ထွက်ခြင်းလော မသိမူ နှင့်အတူ ကမ္ဘာကို တံခါးခေါက်ခဲ့တယ်။ ပြင်းထန်မှုက အတိုင်းအဆမရှိ ။ ဗဟိုတည်ချက်ဟာ ငြိမ်ချက်သားကောင်းတယ်။ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလား ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုလား စီးပွားရေး ဩဇာတိက္ကမ ပညာပြခြင်းလား လားပေါင်းများစွာဖြင့် အတွေးပေါင်း အနန္တ။ တဆင့်ခံ လက်ဆင့်ကမ်းလာမှုက ကြောက်ခမ်းလိလိ ခေါင်းမာမူ နှင့်အတူ ရောထွေးလာသော ဘာသာတရား OutBreak ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို တွင်တွင်ကျယ်ကျယ်သုံးခဲ့ရတယ် တစ်ကမ္ဘာလုံး မျက်ဖြူစိုက်နေရချိန် နဂါးတို့ နဂါး က နေနိုင်ပြီဆိုတာ ထင်ရှားတယ် ။ နိုင်ငံ့အသက်သွေးကြော ကမ္ဘာ့အသက်သွေးကြော ဘယ်အကြောတွေ ပြတ် ဘယ်အကြောတွေ ဆက် မြန်မာ ဟာ မေတ္တာတရားကြီးမား မူ နှင့် အတူ လှူဒါန်းမူဖြင့် ယက်ကန်ယက်ကန် ဆက်လို့ ..ရသမျှ...ဆက်။ အဆိုးထဲက အကောင်းဟာ ကမ္ဘာမှာ မြန်မာဆိုတာ ထုထည်ကြီးမားတဲ့ မေတ္တာတရား နှင့် အနှိုင်းမဲ့ လှူဒါန်းမူမှာ ကမ္ဘာ့အလွန် ကို ကျော်စေခဲ့တယ် ။ နိုင်တဲ့အား နဲ့ ကျားကန်နိုင်ခဲ့တယ်။ ကပ်ရောဂါဆိုးကြီး နှင့် အတူ ဖြေခဲ့ရတာ စုပေါင်းလုပ်ဆောင်ခြင်း စာမေးပွဲ စည်းကမ်းလိုက်နာခြင်း စာမေးပွဲ ပြည်သူနှင့်အစိုးရ လက်တွဲခြင်း ရှိမရှိ စာမေးပွဲ ငါတို့ ဟာ တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်သူ အစစ်ပါ လ...

ဘမျိုး ဘိုးတူ ချောင်းရိုးမြောင်းရိုးသာ တိမ်ကောရိုးထုံစံ ရှိလိမ့်မည် ဆွေရိုး မျိုးရိုး ဘယ်တော့ မှ မတိမ်ကော ။ လူမှာ အမျိုး ကြက်မှာအရိုး အစဖြင့် ဆွေးမျိုး ဆင့်ဆက် ဖြစ်ပွားလာသော မျိုးဆက် အကောင်းတွေ ရှိသလို အဆိုးတွေလည်း ရှိနေပေလိ့မ်မည် ။ မျိုးရိုးသည် အတန်အသင့် အရေးပါသည်ဟု မှတ်ယူရပေလိမ့်မယ်။ (လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းဆီတွင် မူတည်ပါသည်) ရှေးအစဉ်အဆက် ကြက်တိုက် ငှက်တိုက် ဖဲရိုက် အရက်သောက် သော အသိုင်းအဝိုင်း မှ လူငယ်တစ်ယောက် လိမ်လိမ်မာမာဖြင့် ကြီးပြင်းလာသော်လည်း လူ့အသိုင်းအဝိုင်းသည် လွယ်လွယ် နဲ့ လက်မခံတတ်ကြပေ။ လူငယ်လေးသည် လိမ်အောင်နေသော်လည်း ခဏနေ ဘမျိုး ဘိုးတူ လိမ့်မယ် ဟူ၍လည်ကောင်း ခွေးမီးကောက် ကျဉ်တောင်စွပ် ပါ ဟု လည်းကောင်း ပြောင်းလဲ ချင်သော အကောင်းဖက် ကိုဦးတည်သော စိတ် ဇော စေတနာ များ ပျက်သင့်သလောက် ပျက်ကုန်ပါဘိ။ လူသိသော အမှား လူမသိသောအမှား လူလက်ခံ နိုင်သော အမှား လူလက်မခံနိုင်သော အမှား လူအသိုက်အဝန်း မှာ စာနာခြင်းအားဖြင့် အမှား လူအသိုက်အဝန်း မှာ ခွင့်လွတ်မပေးသော အမှား ၇၅ သက်တမ်း သုံးပိုင်း စင်းလုံးချော များ ရှိနိုင်ကြလို ၂၅ နောက်ပိုင်း မှ အကောင်းဖက် ဦးတည်သော ၅၀ ပြီးမှ အကောက်ဖက် ဦးတည်သော အပြုသဘောဆောင်သ...

တူညီသော နီညိုရောင်တွေ တစ်ချို့က အပြီးသတ် တစ်ချို့က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကမ္ဘာမြေကြီး တစ်ချက်တုန်တိုင်း တစ်ချက် ယိမ်းတယ် သူတို့ဟာ အကောင်တွေပါလား ။ သွားနေတဲ့လမ်း ကိုယ့်လမ်းမဟုတ်တာသိ အခြားလမ်းလျှောက်ရင်း လမ်းအခြားဖြစ်မသွားခဲ့တာ မာန်တက်ခြင်းမှာ ဖြေဆင်းနေတယ် ဒုတိယပ္ပိ မင်းအကြောင်းတွေးခြင်း။ မစုန်နိုင်သေး မဆန်နိုင်သေး လောကအလယ် ဘကုံး နဲ့ ဝလုံးကြား မှာ သက်ပြင်းတွေအခါခါချ ဟောခနဲ ဆို ပုလင်းခေါင်း ကျိုးသွားတယ် ။ ဒါကုန်ရင်... တော်ပြီဆိုတဲ့သူတွေ ဒါသာ ကုန်သွားတယ် မတော်နိုင်သေး။ ဘယ်အချိန် ရောက်မယ် မသိ လောက လေထုသန့်ရှင်းပါစေ။ ငါ့ အဆုတ်လည်း သန့်ရှင်းပါစေ။ မင်းအတွက် လေကောင်း လေသန့် ရပါစေ။ ဘယ်အချိန် ခရီးဆိုက်မယ် မသိ ရထားတစ်စင်း ခုတ်လာတယ် ဇလီဖားတုံးလည်းပြင်ထားတယ် ဘူတာရုံကလေးလည်း လှစေမယ်။ အတွေးဟာလည်း အတွေးပါပဲ လက်တွေ့မှာ Computer တစ်ဖက် POS တစ်ဖက် စိတ်ကူးများဖြင့် ကမ္ဘာကုန်ကျယ် အလိုလေး...... ချစ်ခြင်း မေတ္တာတရားပါလား ? ပိုးပေါက် နည်းပညာတက္ကသိုလ်(မုံရွာ) ၂၀၂၀ ဇွန်လ ၃ ရက်။

ရောက်နေတဲ့နေရာသည် အဓိက ကျလား ? ကျင့်တဲ့ တရားသည် အဓိက ကျလား ?မြန်မာနိုင်ငံလို့ ဆိုလိုက်သည် နှင့် ဖွံ့ဖြိုးဆဲ နိုင်ငံဆိုတာ လူတိုင်းနီးပါး သိကြပါလိမ့်မည်။ နောက်ပြီး မြန်မာနိုင်ငံကို သိဖို့ အရင် ဆုံး ထိုင်းနိုင်ငံအနား လို့ သော်လည်းကောင်း တရုတ်အနီးလို့ သော်လည်းကောင်း အမိမြန်မာပြည်ကို သိဖို့ ထင်ထင်ရှားရှား တစ်ခုခု ပြပြီးမှ အဲဒါပြီး မှ မြန်မာဆိုတာ သိကြပါတယ် ၊ (တစ်နည်း) မြန်မာ ကို တိုက်ရိုက် မသိကြပါဘူး၊ ခုနောက်ပိုင်း မြန်မာနိုင်ငံကို ကမ္ဘာမှာ တော်တော် များများ သိလာမယ်လို့ ယူဆပါတယ်။မြန်မာ နှင့် အမေရိကန် ယှဉ်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လို မှ မယှဉ်နိုင်တာ အားလုံးသိပါတယ်။ အမေရိကန် နိုင်ငံ ကို ပညာရေး အရ ဖြင့် လည်းကောင်း အခြား အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း အရ သော်လည်းကောင်း နိုင်ငံသားဖြစ်ခွင့်အရ သော်လည်း မသွားချင်သူ မရှိသလောက် နီးနီး ပါ ။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် တော်တော်များမယ် ယူဆပါတယ်။Covid-19 စဖြစ်တော့ မန်းလေးမှာ ပထမဆုံးတွေ့တဲ့ လူနာ ဟာ အမေရိကန် နိုင်ငံသား ခံယူထားတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသားပါ ၊ တစ်နည်း သူသည် ကမ္ဘာမှာ စီးပွားရေးအရ အမြင့်ဆုံး ပညာရေး အရ အမြင့်ဆုံး လို့ ဆိုလို့ ရတဲ့ နိုင်ငံမှာ နေတယ် အဆင့်တန်း မြင့်တယ်လို့ အားလုံး ...

အပိုင်း (၁)  ဒီနေ့ အလုပ်လုပ်ရင်း စိတ်ကူးပေါက်လို့ POS Machine စက်လေးတွေ ကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်မိတယ် ။ ဒီ POS စက်လေးတွေ ဟာ ကျွန်တော် ဘဝ အစိတ်အပိုင်းလေးတွေလိုပါပဲ ။ ဒီ POS စက်လေးတွေကြောင့် မိတ်ဆွေ အပေါင်းအသင်း ကောင်းများ ရခဲ့သလို ၊ ဒီ POS စက်လေးတွေ နဲ့ ပတ်သတ် ပြီး စိတ်ညစ်ခဲ့ရတာတွေ ၊ အလုပ်အတွေ့အကြုံတွေ ကို ပြန်လည် သတိရသွားတယ် ။ POS နဲ့ ပတ်သတ် ပြီး အလုပ် လုပ်ခဲ့တာ ၆ နှစ် ကျော်ရှိခဲ့ပါပြီ ။ ပထမ အလုပ် လူတိုင်း သတိရကြမယ် ထင်ပါတယ် ။ ဘယ်လို အင်တာဗျူး ဖြေခဲ့ တာ ဘယ်လို ကြောင့် လုပ်ဖြစ်ခဲ့တာ  ဘယ်လို ကြောင့် မလုပ်ဖြစ်ခဲ့တာ အစ သဖြင့် ပေါ့ ။ ဘဝ မှာ မှတ်မှတ်ရရ အလုပ်ခန့်မယ်လို့ ပြောပြီး လစာ‌ ညှိကြတဲ့အချိန် မှာ အဆင်မပြေဖြစ်ခဲ့တာပါ ။ ဆိပ်ကမ်းသာ လမ်းထဲ က Computer ဆိုင် တစ်ခု မှာပါ ၊ ဘဝ မှာ ငြင်းခံ ရလို့ ကျေးဇူးတင်သင့်တဲ့ အထဲ မှာ အဲဆိုင်ပိုင်ရှင် အစ်မလည်း ပါပါတယ် ။ ဆိုင်နာမည် တော့ မမှတ်မိတော့ပါဘူး ။ ကျောင်းပြီး လစာ လေး ဒီလောက် တောင်းတာ မရတော့ မလုပ်ဘူး ကွာ ဘာဖြစ်လဲ ဆိုပြီး ဆွေးမျိုးသားချင်း တစ်ယောက်ဆီ က ပိုက်ဆံ ချေးပြီး သင်တန်း တက်ဖြစ်ခဲ့တယ် ။ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ IMCEITS တက်ရင် စာမလိုက်နိုင်မှာ စိုးလို့ ...